სანდრო მირიანაშვილი, რომლის ოფიციალური სახელია ალექსანდრე მირიანაშვილი, 1915 წლის 25 სექტემბერს სიღნაღში დაიბადა. ქართველი კომპოზიტორი, საქართველოს სახალხო არტისტი და ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე, იგი მრავალფეროვანი შემოქმედებით გამოირჩეოდა და მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ქართულ მუსიკალურ კულტურაში.

მისი მუსიკალური შემოქმედების დასაწყისი სწორედ მშობლიურ სიღნაღს უკავშირდება. ბავშვობაში შექმნა პირველი რომანსი „თეთრი ვარდი“, რომლის პირველი შემსრულებელიც ცნობილი ქართველი მომღერალი ვანო სარაჯიშვილი ყოფილა. მირიანაშვილი ბოდბის წმინდა ნინოს მონასტერთან არსებულ სამუსიკო კლასშიც სწავლობდა, შემდეგ კი 1930 წელს თბილისის პირველ სამუსიკო სასწავლებელში ფორტეპიანოსა და საკომპოზიციო განყოფილებაზე ჩაირიცხა. სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ სწავლა თბილისის, მოსკოვისა და პეტერბურგის კონსერვატორიებში გააგრძელა.

სანდრო მირიანაშვილი მრავალი სიმღერისა და რომანსის ავტორია. მას შექმნილი აქვს საბავშვო ოპერა „რუხი მგელი“, კრებული „ორმოცდაათი საფორტეპიანო პიესა ბავშვებისათვის“ და მუსიკა დრამატული თეატრის სპექტაკლებისთვის. მისი შემოქმედებიდან ცნობილია რომანსები და სიმღერები „შევიშრობ ცრემლსა“, „საყვარელ ქუჩაზე“, „მერი“, „წინ“ და „ნანა“. კომპოზიტორს 200-ზე მეტი რომანსი აქვს შექმნილი.

მირიანაშვილი აქტიურად მოღვაწეობდა ქართულ საესტრადო მუსიკაში. სხვადასხვა წლებში ხელმძღვანელობდა საგუნდო ანსამბლებს, იყო კავკასიის მესაზღვრე არმიასთან არსებული სიმღერისა და ცეკვის ანსამბლის მხატვრული ხელმძღვანელი, ხოლო 1957–1959 წლებში საქართველოს სახელმწიფო ფილარმონიის საესტრადო განყოფილებას ხელმძღვანელობდა.

კომპოზიტორის შემოქმედება მხოლოდ მუსიკით არ შემოიფარგლებოდა. იგი მოყვარული მხატვარიც იყო, აგროვებდა ეთნოგრაფიულ ნივთებსა და წიგნებს. სიცოცხლის განმავლობაში საკუთარი ნამუშევრების, პირადი ნივთების, ჯილდოების, ბიბლიოთეკისა და სხვადასხვა კოლექციის მნიშვნელოვანი ნაწილი სახელმწიფოს გადასცა.

სანდრო მირიანაშვილს სიცოცხლის ბოლომდე არ გაუწყვეტია კავშირი მშობლიურ სიღნაღთან და მონაწილეობდა ქალაქისა და რაიონის კულტურულ ცხოვრებაში. მისი შემოქმედებისა და კოლექციების ნაწილი დღეს სიღნაღში, სანდრო მირიანაშვილის სახლ-მუზეუმშია დაცული. მუზეუმი 1998 წლიდან ფუნქციონირებს და მის ექსპოზიციაში წარმოდგენილია კომპოზიტორის ცხოვრებასა და მოღვაწეობასთან დაკავშირებული ნივთები, ფერწერული ნამუშევრები და ეთნოგრაფიული კოლექციები.

სანდრო მირიანაშვილი 1987 წლის 30 იანვარს გარდაიცვალა და დაკრძალულია თბილისში, საბურთალოს პანთეონში. მისი სახელი კი დღესაც განსაკუთრებით უკავშირდება სიღნაღს, ქალაქს, სადაც მისი მუსიკალური გზა დაიწყო.